نامه ی سوم

عزیزکم، چند روزی بیشتر نمانده تا به دنیای ما بیایی. آخ که چه تجربه های تازه ای منتظرمان هستند! به پاکی کودکانه ات و به اولین قدم های کوچکت فکر میکنم، دلم آب میشود از خوشی. به اولین کلمه هایی که خواهی نوشت فکر میکنم و به اینکه هر کدام چه رنگ و مفهومی برایت خواهند داشت؟ کاش وقتی مینویسی "ایران" دلت غمگین نشود _ و البته امیدوارم گرفتار واژه ها و شعارها نشوی و از آنها مفاهیم انتزاعی و ایده آلیستی برای خودت و دیگران نسازی _ به روزهایی که دنبال خود و هویتت میگردی فکر میکنم ، به سوال هایت از دنیا، به شیوه ی یافتن پاسخ هایت، به لحظه های دلباختگی ات ...و بی اختیار لبخند میزنم.

کودکم بدان تو اولین کسی نیستی که پا بر این کره خاکی میگذارد و غمگین میشود.بدان که صلح و آرامش را تنها درون خودت باید جستجو کنی ،بعد از آن بسیار سفر کن و مردمان همه جای دنیا را ببین. کاش آن روزها تو هم برای من نامه بنویسی و از خودت برایم بگویی.

+ نوشته شده توسط معاصر |